انگار چند قرن ساله ام

و این بغض های چند صد ساله نبودنت را از من می خواهند

تمام روز چون مرثیه ای بلند از سر این لحظات می گذرند

تمام شب چون لالایی کو تاهی از تو می گوید

و من چون غروبی غمگین میان روز و شب دلگیرم

آنقدر غمگین که هیچ دریایی آرامم نمی کند

و هیچ آسمانی

انگار چند قرن ساله ام

...