گذر

پیش پای من زمین تاب می خورد

و دستان مغموم این باد چیزی تا صلابت صبح تاب نخواهد آورد

امروز روز باران بود

کلاغ همسایه

                 -بی خبر-

راه را در برهوت اتفاقها گم کرد

شب از ابتدا بوی اذان صبح می داد

خوابها بوی دیوارهای شسته

سپیده دم

 آفتاب

در دستهای آسمان غریبی می کرد

دیگر طعم هیچ هوایی لذت با تو بودن را ندارد

...

 

 

---

همینجا

                      به وقت همین امروز

                       پیش پای تو بود

که باران سهمش را فروخت

                    به دو چشم بیقرار

                    و چتری زهوار در رفته

                    و سقفی که کاهگل هایش را

                    میان باد تقسیم می کرد

حالا تو و آمدنت

که چه دیر شد...