--

به چشم های تو عادت کرده ام

شبیه غزل به قافیه اش

                                                               

 

                                                            م.علی پناه/

دست هایم هیچ
شعرهایم که هیچ تر
احساس هایم یخ زده است
آتش بیاور...

چقدر دلم چای می خواهد
دقیق یادم نیس امشب چای خوردم یا نه
اما
بد نیست گاهی
دل را با چای گرم کرد. 

برای مهدی و برادرانه هایش(که مثل کودکی ها گرمی شانه هاش همیشه ملموسند)
ما سرمایه های عمیقی داریم
سرمایه هایی که در رگ هایمان ریشه دوانده است
و از قلب هایمان جاری می شود
ما اسطوره های سرزمینی هستیم
که مادر خاکش شد
و پدر آسمان
و ما سه تن شدیم
که خواهرانه هایمان
و برادرانه هایمان
سرمایه های روشنمان هستند
سرمایه های روشن
و هر روز از دست های مادرانه شروع می شویم و تا چشم های پدرانه قد می کشیم
ما سرمایه های عمیقی داریم
زخم هایمان،،کهنه دردهایمان
زمین ، آسمان
و شادی های کوچک و بزرگمان
که ذره ذره های بودنمان هستند.
ما سرمایه های عمیقی داریم .