دلم یک جای دنج می خواهد.که خودم باشم و دلم.آن وقت تمام این روزهای دلم را بیرون بریزم و دوباره سرجایش بچینم...
این روزها عجیب دلم هوای رها شدن دارد.از این همه رفتن و نرسیدن...
دلم سکوت می خواهد تا "خودم" باشم و "تمام حرف هایی که دوست داشتم بشنوم و گفته نشد"... 
این روزها عجیب دلم گرفته است
دوست دارم مثل درخت باغچه تمام سرم را خلوت کنم از رویاها

و خواب عمیقی بروم
و بیدار که شدم
و بیدار که شدم... 
                                                                                                      مهناز علی پناه-پاییز 92