---

باد

سکوت کرد

              و پاورچین رد شد

شکوفه ای نشسته 

                      بر شاخه ای بریده

                                                     ...

 

 

 

صدایی در نیامد باز

نه از ساز

                   و نه ناسازی

                                              .

                                                   .

                                                           .

زمستان

برایم دم کرده ای از احساس های شیرین بیاور

با فنجان لب پریده ای از گلهای سرخ

و عطری از بوسه های نم زده دیروز و امروز

کنار تمام دوستت دارم هایی

که اسفند ماه می رویند

 

برایم از دلهره های باد بگو

و خواب درختانی که منتظر دمیدن بادند

و رویای شیرین شکفتن

در نطفه ی شاخه های بی تاب درختان

که آشیانه می شوند 

 

وصدایم کن

وقتی که غرق در رویای تنگ کوچک ماهی هایم

مرا صدایم کن

این

فصل آخر عاشق ماندن است

زمستان

 

 

جا مانده

- باورم نمی شد با قلب شش گوشه اش مرا صدا کرده باشد

اما سعادت که نباشد او هم که صدایم کرد.باز از قافله جا ماندم

------------------------------------------------------------------------------------------------

-صدایم می زنی

از بی کرانه های بزرگیت

ومن

گناهی مغموم

که غرق در رویایت

صدایش در نمی آید...

انگار قانون جاذبه عیب کرده است...

سیاه

آن بالا

چراغی نور می داد

این پایین

         دلی

                  تاریکی....