آسمان بهانه بلند نگاه تو بود

و زمین

تنها نت مژگانی مغموم

که رقص باد را

در سمفونی آرام شب به شور دراورد

-

به تماشا نشست

نوای

دو

ر

می

...

میان سکوت بی انتهای ساز تو

بر تارهای بی کوک ساز دل من