خداوند مرا از شبنمی آفرید که از چشم فرشته ای افتاد
و رگ هایم را از غم تراشید
و در آن عشق روانه کرد
و وجودم از درد شکل گرفت
و پوستم از عریانی
خداوند مرا از بغضی آفرید که بوی خاک می داد
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۱۱/۱۷ ساعت 23:20 توسط مهناز علی پناه
|