یلدا

کنار کرسی شب

با بوسه های ناب آینه های بیقرار

و مست

آنچنان که ماهی کوچک حوض

خواب برفی خود را

میان شعرهای  حافظ

و نقل و پولک ابر

ترسیم می کند

تا از کجای زمان

تا ناکجای دلش

به سمت خواب نیلوفری خورشید

قدمی

حتی چند

پرواز کند

و یلدا

کنار فانوسهای بی تاب

سوسو کنان

بدرغه گر

آرام و صبور

قدم زنان...