از زندگی از این هـمه تکرار خــسته ام

از های و هوی کوچه و بازار خـسته ام

دلگــیرم از ســــتاره و آزرده ام ز مــاه

امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام

دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم

آوخ … کزین حصار دل آزار خـسته ام

بیــزارم از خموشی تقـــویم روی مــــیز

و ز دنگ دنگ ســاعت دیـوار خـسته ام

از او که گفت یار تو هــــستم ولی نــبود

از خود که بی شـکیبم و بی یار خسته ام

تنهـــا و دل گرفــته و بیـــزار و بی امـید

از حال من مپرس که بســـــیار خسته ام

از محمد علی بهمنی